Microbetalingen in België: wie doet beter?
De afgelopen maand werden twee nieuwe betaalmethoden op de Belgische markt losgelaten. Eerst was er Tunz, een nieuwe start-up van de oprichters van Skynet en Keytrade die in april van start gaat. Kleine betalingen kan je vanaf dan afhandelen per sms. Enkele dagen later lanceerde Banksys samen met de gsm-operatoren Proximus, Mobistar en Base m-banxafe. Ook hier gebruik je de gsm om een betaling af te handelen.
Wat betreft de manier van betalen verschillen de twee: bij Tunz moet je vooraf je rekening vullen – het Proton-systeem zeg maar – terwijl m-banxafe rechtstreeks van je bankrekening afgaat. Tunz richt zich ook op kleinere betalingen (tot 150 euro), m-banxafe gaat van 6 tot 2500 euro.
Tot zover een prachtig verhaal. Ik ben iemand die niet graag met veel cash op zak rondloopt, dus een elektronische betaalmogelijkheid waar je geen bankkaart voor nodig hebt kan wel van pas komen. Een taxi nemen als je platzak bent of een vriend elektronisch betalen behoren nu bijvoorbeeld tot de mogelijkheden.
Mijn grootste struikelblok is de kostprijs van het verhaal. Bij m-banxafe wordt voor elke verrichting aan de klant 25 cent (inclusief btw) en aan de handelaar 49 cent (exclusief btw) aangerekend. Tunz kost per betaling 15 cent voor de klant en 20 cent plus 1 procent aan de handelaar. Dit is nog aanvaardbaar bij relatief grote betalingen, maar voor bedragen van minder dan pakweg 5 euro zijn de kosten buiten proporties.
Een jammere zaak is dat voor microbetalingen op internet. Micropayments liggen al jaren om de hoek te loeren, maar de echte doorbraak blijft uit. Zopas werd bekend dat in 2006 het aantal internetbetalingen in België verdubbeld is tot 2,8 miljoen transacties. De gemiddelde transactieprijs daalde van 120 euro naar 100 euro. Het is dus duidelijk dat mensen bereid zijn om hun geld uit te geven op internet, maar dat dit voorlopig beperkt wordt tot redelijk hoge bedragen. Dus: reizen, boeken, cd’s, elektronica, …
Mijn vermoeden is dat de groei van de interneteconomie momenteel belemmerd wordt door een gebrek aan rendabele mogelijkheden voor kleine betalingen. Ik zeg maar wat: een foto kopen voor 1 euro, een artikel lezen voor 50 cent of toegang tot een webapplicatie voor 2 euro. Bij zulke kleine bedragen verdwijnt gemakkelijk een kwart tot de helft van de bedragen aan kosten.
Het goede voorbeeld wordt gegeven door Paypal. Voor betalingen lager dan 12 dollar bieden zij een aangepaste tariefstructuur. Op een betaling van 1 dollar zijn zo bijvoorbeeld maar 10 dollarcent kosten. Dit blijft naar mijn gevoel te veel, maar het gaat alleszins de goede weg op. Wie doet beter?
Gedeeltelijk akkoord. De Standaard (Corelio, eigenlijk) bewijst dat micropayment via SMS weldegelijk rendabel zijn. Ze verkopen dagabonnementen via het sms-systeem en verdienen er toch een behoorlijke duit aan.
Het probleem is dat er langs de ene kant op een markt als deze best niet al te veel concurrentie is. Concurrentie = verwarring – behalve voor SMS-betalingen dan, waar de eindgebruiker al heel vertrouwd is met het principe en het medium. Gevolg is dat, zonder concurrentie, er ook weinig prijsconcurrentie is en de diensten dus niet snel goedkoper zullen worden.
Vicieuze cirkel dus, zo’n beetje :).
Bij De Standaard werkt het inderdaad. Je weet natuurlijk hun kostenpercentage niet, voor de SMS zullen zij altijd wel een stuk moeten afdragen aan de operatoren.
Goed punt wat betreft concurrentie. Iedereen is gebaat bij een standaardoplossing. Als er iemand met dé killer-dienst op de proppen komt (topkwaliteit tegen scherpe prijs), dan kan het volgens mij.